บทที่ 70 ปกป้องตัวเองให้ดี อย่าให้ใครรู้ แม้แต่ผม

หลินหว่านซูขยับตัวเล็กน้อย ตั้งใจจะเว้นระยะห่างออกมา แต่ในวินาทีต่อมา แขนของชายหนุ่มกลับกระชับแน่นขึ้น!

ร่างทั้งร่างของเธอจึงกลับเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง

สุดท้ายไม่เพียงไม่ได้ถอยห่าง กลับยิ่งแนบชิดกว่าเดิมเสียอีก!

“อย่าขยับ!”

เสียงของฉินเหยี่ยนแหบพร่าจนน่าตกใจ

หลินหว่านซู “…”

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่ม เธอจะยังกล้าขยับส่งเดชได้อย่างไร?

สุดท้ายจึงได้แต่นั่งนิ่งอยู่บนตักของเขา ไม่กล้ากระดุกกระดิก

แต่จะอยู่แบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่เรื่องดี เพราะเสื้อผ้าของเธอยังยุ่งเหยิงอยู่

ผู้คนในยุคนี้ชอบแวะเวียนไปมาหาสู่กันเสียด้วย