บทที่ 68 ฉินเหยี่ยนเห็นภาพชีวิตในชาติก่อน

ทว่าสองคนที่เดินอยู่ข้างหน้า กลับไม่ได้หวานชื่นอย่างที่อวี๋ฟางฟางคิด

ตรงกันข้าม หลังจากทั้งคู่สงบสติอารมณ์ลง บรรยากาศระหว่างพวกเขาก็ตกอยู่ในความเงียบอันแปลกประหลาดอีกครั้ง

หลินหว่านซูอุ้มเหมียวเหมี่ยวเดินอยู่ด้านหน้า

ส่วนด้านหลัง สายตาของชายหนุ่มหม่นวูบสลับไปมา เต็มไปด้วยความคิดที่ยากจะคาดเดา

ระหว่างทางกลับ ฉินเหยี่ยนยังคงไม่ยอมให้เธอถืออะไรเลย

ฟืนสองมัด รวมถึงตะกร้าสะพายหลังที่อัดแน่นไปด้วยสมุนไพรและเห็ด ล้วนอยู่บนหลังของเขาทั้งหมด

หน้าที่ของหลินหว่านซูมีเพียงอุ้มเหมียวเหมี่ยว

เจ้าตัวน้อยคงเล่นจนเหนื่อย เดินทางมาได้เพียงไม่นาน ศีรษะเล็ก ๆ ก็ซบลงบนไหล่ของแม่แล้วหลับไป