บทที่ 51 แม่ในความทรงจำ

ข้างแปลงผัก หวงเฟิ่งอิงขุดมันเทศขึ้นมาได้สองร่องแล้ว

ตอนนี้เอ้อร์ยาล้มอยู่บนกองดินที่เพิ่งถูกพลิกขึ้นมา แขนขาทั้งสี่เกร็งแข็ง ร่างกายกระตุกไม่หยุด ดวงตาทั้งสองเหลือกจนเห็นแต่ตาขาวแทบไม่เห็นตาดำ ใบหน้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ!

ต้าหยาตกใจจนทำอะไรไม่ถูก นั่งร้องไห้อยู่บนพื้นพลางเรียกชื่อน้องสาวไม่หยุด

ส่วนหวงเฟิ่งอิงที่เพิ่งถูกตวาด เมื่อเห็นเอ้อร์ยานอนชักอยู่บนพื้นก็ตกใจจนยืนนิ่งอยู่กับที่เช่นกัน

“ทะ… ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ฉันไม่รู้เลยว่าเธอมีไข้!”

เธอพึมพำอย่างลนลาน ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

ความจริงตั้งแต่เช้าเอ้อร์ยาก็ดูผิดปกติอยู่บ้าง เพราะปกติเด็กคนนี้จะตื่นแต่เช้าทุกวัน แต่วันนี้เรียกอยู่นานกลับไม่มีปฏิกิริยา

เพียงแต่หวงเฟิ่งอิงไม่ได้ใส่ใจนัก