บทที่ 30 ต่อไปพี่จะคุ้มครองหนูเอง

เมื่อมีแขกมาเยือนถึงบ้าน อีกทั้งความประทับใจที่หลินหว่านซูมีต่ออวี๋ฟางฟางก็ไม่ได้แย่นัก เธอจึงเชิญสองแม่ลูกให้นั่งลง

“พวกคุณนั่งรอตรงนี้ก่อนนะ ขนมไข่ใกล้จะสุกแล้ว”

พูดจบ เธอก็หยิบจานเล็กสองใบออกมาจากตู้เก็บชาม ใบหนึ่งใส่ขนมถั่วลิสง อีกใบใส่ขนมถั่วเขียว

“ขนมถั่วลิสงนี่ฉันทำเอง ลองชิมดู ส่วนขนมถั่วเขียวเพิ่งซื้อจากในอำเภอเมื่อกี้”

ใช่ว่าหลินหว่านซูไม่มีของอย่างอื่นไว้รับรองแขก

เพียงแต่เธอเพิ่งย้ายเข้ามาในเขตบ้านพัก หากหยิบของกินมากมายออกมาได้ตามใจชอบ ต่อให้คนอื่นไม่สงสัย ฉินเหยี่ยนก็คงรู้สึกแปลกอยู่ดี

เดิมทีอวี๋ฟางฟางก็ไม่รู้จักคำว่าเกรงใจอยู่แล้ว