บทที่ 1 เธอเกิดใหม่แล้ว? แถมยังมีลูกเพิ่มมาอีกคน?

หลินหว่านซูยังไม่ทันลืมตา ก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ดังแว่วมาข้างหูอย่างเลือนราง

“ฮือ… แม่… แม่!”

เธอฝืนเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้น ก่อนหันไปตามเสียง แล้วก็พบเด็กน้อยตัวขาวนุ่มนิ่มคนหนึ่งอยู่ตรงหน้า

เด็กที่ไหนกัน?

หลินหว่านซูรู้สึกประหลาดใจ กำลังจะเอ่ยถามว่าเด็กคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แต่ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่คฤหาสน์หลังใหญ่ที่กว้างขวางและสว่างไสวของเธอ หากแต่เป็นบ้านอิฐดินหลังเก่าที่ดูหม่นหมอง

ผนังบ้านก่อขึ้นจากอิฐดิน ส่วนที่ฉาบอยู่บนผนังก็ไม่ใช่ปูน แต่เป็นดินโคลน ถึงอย่างนั้น ฝีมือของคนฉาบผนังคงไม่เลว เพราะพื้นผิวดูเรียบเสมอกันดี

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!

ประเด็นสำคัญคือ เธอตายไปแล้วไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

หลินหว่านซูกวาดตามองสิ่งของภายในห้อง แต่ละชิ้นล้วนมีกลิ่นอายของยุคสมัยเก่า ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที