บทที่ 246 มุ่งไปตามเส้นทางสู่สีสันแห่งฤดูใบไม้ร่วง — จบเรื่อง

บทที่ 246 มุ่งไปตามเส้นทางสู่สีสันแห่งฤดูใบไม้ร่วง — จบเรื่อง

สองสามีภรรยาจินเซิ่งหลินถูกฝังอยู่บนเนินเขาเล็กๆ ทางตอนเหนือของเมือง

ซินเยว่นำทางพวกเขาไป

หลุมศพเก่าแก่อายุสิบปี ตัวอักษรบนป้ายไม่ได้ชัดเจนเหมือนตอนเพิ่งสร้างใหม่ ทว่ามองออกว่าได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดี

ซินเยว่นั่งยองๆ พึมพำว่า "ศิษย์น้อง น้องสะใภ้ อาเวยโตแล้ว นางมาเยี่ยมพวกเจ้าแล้ว ต่อไปพอถึงเทศกาลเช็งเม้งกับสารทจีน คงต้องเปลี่ยนคนเผากระดาษให้พวกเจ้าแล้วล่ะ"

จากนั้น พื้นที่เล็กๆ หน้าหลุมศพนี้ก็ถูกยกให้อาเวยทั้งหมด

อาเวยเปิดกล่องอาหาร

นางได้ยินเรื่องราวบิดามารดาในจงโจวจากปากของซินเยว่ไม่น้อย อีกทั้งยังสอบถามรสชาติอาหารที่พวกเขาชอบ

นางถึงขั้นรู้ว่าตอนเด็กๆ ตนเองชอบกินข้าวเหนียวที่สุด ใส่แฮม ถั่วปากอ้า และหน่อไม้หั่นเต๋า ตุ๋นจนได้ที่ เพียงแต่ข้าวเหนียวย่อยยาก เด็กเล็กกินได้แค่นิดเดียว

เมื่อนางกินไม่อิ่มหนำ ก็อดไม่ได้ที่จะเบะปากโกรธเคือง ต้องให้พวกมามาคอยโอ๋คอยแหย่ถึงจะอารมณ์ดีขึ้น