บทที่ 243 เป็นมีดชั้นดีที่เหมาะมือและติดตัวอาเวยมากที่สุด — เนื้อเรื่องหลักจบ

บทที่ 243 เป็นมีดชั้นดีที่เหมาะมือและติดตัวอาเวยมากที่สุด — เนื้อเรื่องหลักจบ

เนื่องด้วยจักรพรรดิหย่งชิ่งประชวรหนัก เมืองหลวงในเดือนล่าเยวี่ยปีนี้จึงไม่คึกคักเหมือนปีก่อนๆ

โดยเฉพาะในเมืองชั้นใน จวนขุนนางสูงศักดิ์ต่างก็สำรวมตนอย่างมาก ด้วยเกรงว่าหากไม่ระวังอาจถูกคนจับผิดแล้วถวายฎีการ้องเรียนเอาได้

หลังจากความจริงในคดีคุณไสยกู่กระจ่างแจ้ง ชินอ๋องหนึ่งพระองค์ องค์ชายสองพระองค์ต่างก็ล่มสลาย ทั้งยังลากขุนนางที่มีส่วนร่วมลงไปไม่น้อย สถานการณ์ในราชสำนักก็เปลี่ยนไปในทันที

ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ สิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือการทำผิดพลาด แล้วถูกคนอาศัยข้ออ้างเหยียบย่ำซ้ำเติม

ส่วนชาวบ้านในเมืองรอบนอกมีข้อจำกัดน้อยกว่า ที่ควรจับจ่ายซื้อของเตรียมฉลองปีใหม่ก็ยังคงคึกคักเอิกเกริกเช่นเดิม

อาเวยกับเหวินมามาและชิงอินออกไปเดินดูรอบหนึ่ง ซื้อผลไม้แช่อิ่มและตังเมมาจำนวนหนึ่ง เตรียมไว้แจกให้เด็กๆ ในสถานสงเคราะห์ช่วงเทศกาลปีใหม่

ลู่จื้อถามด้วยความประหลาดใจ "ท่านบอกว่าต้องคิดคำนวณให้รอบคอบไม่ใช่หรือ?"

"ตลอดทั้งปี จะไม่ให้ได้กินของหวานๆ หน่อยหรือ?" อาเวยเก็บข้าวของให้เรียบร้อยแล้วกล่าว "วันคืนยากลำบากก็ต้องมีความหวังบ้าง การฉลองปีใหม่ก็คือความหวังนั้น มิเช่นนั้นชีวิตจะมีรสชาติอะไร"

ลู่จื้อถูกเกลี้ยกล่อมจนยอมรับ