บทที่ 213 วันหน้าก็รอเสวยสุขได้เลย!

บทที่ 213 วันหน้าก็รอเสวยสุขได้เลย!

ภายในห้อง คนนอกต่างจากไปหมดแล้ว

บนเตียง ฮูหยินป๋อเหวินโซ่วนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

แต่นางก็ไม่ได้หยุดนิ่ง ร่างกายของนางสั่นเทาอย่างรุนแรง

ทุกถ้อยคำของลู่เนี่ยนเปรียบเสมือนมีดแหลมคม กรีดเปิดผิวหนังของนาง เผยให้เห็นอวัยวะภายในที่ยังคงเต้นตุบ ๆ แล้วชี้ไปที่แต่ละส่วนเพื่อบอกนางว่า มันจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่นั้นไม่ได้อยู่ในความควบคุมของตัวนางเองอีกต่อไปแล้ว

เรื่องแบบนี้จะไม่ให้คนหวาดกลัวได้อย่างไร?

พี่สาวสามตระกูลอิ้งซ่อนตัวอยู่หลังฉากไม้แกะสลัก ลอบมองออกไปข้างนอกเป็นระยะ ๆ พร้อมส่งสัญญาณมือกับคุณหนูสี่ตระกูลอิ้ง

คุณหนูสี่ตระกูลอิ้งเข้าใจความหมาย จึงนั่งลงริมเตียงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับฮูหยินป๋อเหวินโซ่วว่า “ท่านแม่ อดทนอีกสักนิดเถิดเจ้าค่ะ

ท่านจวิ้นอ๋องอยู่ในลานเรือน พี่ใหญ่กับท่านพ่อกำลังคุยกับหมอหลวงอยู่ที่ห้องด้านนอก

สองแม่ลูกลู่เนี่ยนเจ้าเล่ห์นัก ไม่แน่ว่าอาจจะย้อนกลับมาจู่โจมอีก ตอนนี้จึงยังแก้มัดให้ท่านไม่ได้