บทที่ 30 กลับเป็นรูปลักษณ์ที่เขาไม่กล้านึกถึงมาตลอดหลายปี

บทที่ 30 กลับเป็นรูปลักษณ์ที่เขาไม่กล้านึกถึงมาตลอดหลายปี

ฤทธิ์สุราทำให้อึดอัดลำคอ

เฝิงเจิ้งปินกำลังรู้สึกไม่สบายคอพอดี เมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงรับมาดื่มอึกหนึ่ง

รสชาติที่เข้าปากนั้นชุ่มคอ ขมเล็กน้อยแล้วแปรเปลี่ยนเป็นหวานชุ่มฉ่ำ ใช้แก้เมาได้สบายอย่างยิ่ง

"ไม่เลวเลย" เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม แล้วดื่มติดกันอีกสองอึกใหญ่ พอคอโล่งสบายขึ้น จึงเอ่ยถึงหัวข้อก่อนหน้านี้ต่อ "หากใต้เท้าที่มารับตำแหน่งต่อในครั้งนี้อายุมากกว่าข้าเพียงไม่กี่ปี เช่นนั้นข้าก็คงต้องอยู่ในตำแหน่งรองเสนาบดีไปอีกหลายปี

อย่างไรเสียอาจารย์ก็อายุมากแล้ว แม้จะมีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วหล้า ทว่าการอยู่ในตำแหน่งกับไม่อยู่ในตำแหน่งนั้นแตกต่างกันมาก คนรุ่นหลังของตระกูลเฉินยังต้องพึ่งพาให้ท่านผู้เฒ่าคอยดูแล ถึงเวลานั้นคงยิ่งไม่มีเวลามาใส่ใจข้า

หากครั้งนี้มีโอกาส ข้า..."