บทที่ 10 ความผิดเพียงหนึ่งต้องตีให้เป็นสิบ

บทที่ 10 ความผิดเพียงหนึ่งต้องตีให้เป็นสิบ

อาเวยเริ่มครุ่นคิดถึงซางซื่อ

ในช่วงสิบวันที่ผ่านมา นางได้ติดต่อพบปะกับซางซื่อและแม่นมเหยาอยู่บ้าง

ไม่ว่าจะเป็นรายการของเซ่นไหว้ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้า รสชาติอาหารในครัว หรือแม้แต่ปัญหาหยุมหยิมที่อาเวยเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ แม่นมเหยาก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

โยนหินถามทางไปก็มีเสียงตอบรับ ทุกเรื่องล้วนมีการตอบสนอง สิ่งใดทำได้ก็เร่งจัดการให้ทันที สิ่งใดที่ยังทำไม่ได้ชั่วคราวก็มีระเบียบแบบแผนชัดเจน ผ่านไปไม่กี่วันก็มีความคืบหน้า

ท่าทีของแม่นมเหยา ย่อมหมายถึงท่าทีของซางซื่อ

ต่อให้อาเวยกับลู่เนี่ยนตั้งใจจะหาเรื่องซางซื่อ ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ก็คงหาไม่พบ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พวกนางยังมีเป้าหมายเพื่อดึงซางซื่อมาเป็นพวก จึงไม่ได้คิดจะทำลายความสัมพันธ์