เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 426 ตอนหยิบเบอร์เกอร์ไส้หมูใหญ่ขึ้นมา
หลังกินบะหมี่เสร็จ เฉินโม่กลับมานั่งคิดแล้วคิดอีกอยู่ในห้อง แต่ก็ยังหาคำตอบที่เหมาะสมไม่ได้
ที่จริงก็ช่วยไม่ได้ เฉินโม่เป็นแค่คนที่เพิ่งมาจับงานนี้เอากลางทาง ความรู้ด้านการทำอาหารที่มีมาตลอดก็เป็นแนวทางตามใจตัวเอง แทบไม่เคยเรียนรู้การทำอาหารอย่างเป็นระบบเลย
หัวเซี่ยเป็นประเทศที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ ต่อให้คนคนหนึ่งทุ่มเททั้งชีวิต ก็อาจยังไม่มีโอกาสได้ชิมอาหารเลิศรสทั่วทุกภูเขาแม่น้ำของหัวเซี่ยครบถ้วน
ความจริงแล้ว ภาพจำของรสชาติอาหารท้องถิ่นสำหรับคนส่วนใหญ่ มักมาจากมื้อใดมื้อหนึ่งที่เคยกินตอนเดินทางท่องเที่ยวเท่านั้น
เกรงว่าแม้แต่อาหารท้องถิ่นหนึ่งในหมื่นก็ยังไม่เคยได้ลองด้วยซ้ำ
ส่วนเฉินโม่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาเกาะไต้หวัน
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยลองอาหารแถบนี้มาก่อนเลย ความรู้ความเข้าใจจึงมีจำกัดมาก อยากทำอาหารที่ผสมผสานรสชาติของเกาะไต้หวันเข้ากับรสชาติจากภูมิภาคอื่น จึงเป็นเรื่องยากอยู่ไม่น้อย
“ขืนเอาแต่นั่งมโนอยู่ในห้องคงไม่ได้เรื่อง ต้องหาแรงบันดาลใจจากการกินต่างหาก!”
“อืม ตอนนี้เพิ่งห้าทุ่มเอง เป็นเวลาที่เหมาะจะไปตลาดกลางคืนพอดี”