เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 406 หมี่เซี่ยนข้ามสะพานที่พลิกความเข้าใจ
“พวกนายไม่รู้หรอก ตั้งแต่เกิดมาจนอายุป่านนี้ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่กินอะไรแล้วติดใจจนหยุดไม่ได้ พูดจริงนะ โคตรเหลือเชื่อ!”
ในห้องผู้ป่วยก็น่าเบื่ออยู่แล้ว พอเฉียนจื้อเจี๋ยคุยไปได้พักหนึ่งก็สนิทกับคนอื่นอีกหลายคนขึ้นมา
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนในห้องนี้นอกจากเฉียนจื้อเจี๋ย ต่างก็อยู่ในช่วงพักฟื้นหลังผ่าตัดกันหมด เดี๋ยวก็ปวดตุบๆ ที่ก้น ทรมานจนแทบทนไม่ไหว
ตอนนี้พอฟังเฉียนจื้อเจี๋ยโม้เหมือนจะช่วยให้เบี่ยงเบนความสนใจได้บ้าง ที่สำคัญคือรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วขึ้นเยอะ ทุกคนคุยกันสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็พากันเข้าร่วมวง
“เว่อร์ขนาดนั้นเลยเหรอ? ต่อให้อร่อยแค่ไหนก็เป็นแค่ของกินไม่ใช่หรือไง จะติดได้ด้วยเหรอ?”
“นั่นสิ ฉันเคยเห็นคนติดบุหรี่ เคยเห็นคนติดหมาก แต่ไม่เคยเห็นใครติดของกินเล่นเลย นายโม้แล้วมั้ง?”
“ไม่ใช่สิพี่ชาย เถ้าแก่หนุ่มที่ตั้งแผงขายนั่นเป็นญาตินายหรือเปล่า ถึงได้มาโฆษณาให้ทุกคนฟังอยู่ตรงนี้?”
พอได้ยินแบบนั้น เฉียนจื้อเจี๋ยก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
“ฉันพูดจริงนะ!”