เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 404 กินน้อยหน่อย น่าจะไม่เป็นไร
“เรื่องนี้ต้องขอบคุณเถ้าแก่ตัวเล็กฝั่งนั้นเลย”
“หมายความว่ายังไง?” เฉียนจื้อเจี๋ยมองตามสายตาของหญิงคนนั้นไป เธอกำลังพูดถึงเถ้าแก่ตัวเล็กที่สวมสูทอยู่ตรงนั้นพอดี
หญิงคนนั้นหั่นต้นหอมกับผักชีเสร็จแล้ว จึงว่างขึ้นมา
เธอถอดถุงมือ แล้วค่อยๆ เล่าให้ลูกค้าที่ต่อแถวรออยู่ฟัง
“เดิมทีฉันกับสามีไปทำงานต่างถิ่นกัน ต่อมามีผู้หญิงใจดีคนหนึ่งติดต่อมา ให้เรากลับบ้าน พอกลับมาได้ไม่กี่วัน เธอก็แนะนำงานขายของกินเล่นนี่ให้ บอกว่าขอแค่เข้าร่วมบริษัทของเธอ ต่อไปก็ขายของกินเล่นที่นี่ได้ ไม่ต้องออกไปทำงานต่างถิ่นแล้ว!”
“?”
มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?
“ตอนแรกฉันกับสามีก็กลัวโดนหลอก แล้วผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่า...”
พอพูดถึงตรงนี้ หญิงคนนั้นก็เชิดคางไปทางเฉิงซิ่วลี่ที่อยู่ไม่ไกล “เธอบอกว่าเราไม่ต้องรีบลงทุน ลองมาตั้งแผงขายดูก่อน ช่วงนี้เราไม่ต้องควักเงินสักหยวนเดียว เธอจ่ายค่าแรงให้เราทุกวัน คืนหนึ่งฉันกับสามีหาเงินได้ตั้ง 500 หยวน!”