เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 398 ฉันแค่อยากกินเต้าหู้พุดดิ้งหวาน
หลังกลับเข้าเมือง เฉินโม่ก็รออยู่อีกหลายชั่วโมง ในที่สุดคนกลุ่มนั้นก็มากันครบ
นอกจากเฉิงซิ่วลี่แล้ว อีก 3 คนที่เหลือล้วนดูหมดเรี่ยวแรง สีหน้าอมทุกข์
“เถ้าแก่เฉิน จะว่าไปก็ต้องยกให้คุณจริง ๆ เมื่อคืนผมไม่ได้นอนทั้งคืนกว่าจะเคี่ยวน้ำซุปใสที่คุณให้สูตรมาเสร็จ ลองชิมดูสิว่ารสชาติถูกไหม” เปาส่วยยื่นกล่องข้าวเก็บความร้อนในมือให้เฉินโม่ “ถ้ายังไม่ถูกอีก ผมก็หมดปัญญาแล้ว ผมทำตามสูตรที่คุณให้มาทุกอย่างเป๊ะเลยนะ”
เฉินโม่เปิดดู แล้วชิมไปนิดหนึ่ง
“รสชาติไม่ผิด ทำได้พอดีเลย แค่น้ำซุปยังไม่ใสเท่าไร”
รสชาติคงไม่ต่างกันมากอยู่แล้ว เพราะสูตรที่ให้เปาส่วยระบุสัดส่วนของเครื่องปรุงและวัตถุดิบแต่ละอย่างไว้อย่างชัดเจน ทำตามได้แบบไม่ต้องคิด
ส่วนน้ำซุปที่ดูขุ่นไปนิด น่าจะเป็นเพราะตอนเคี่ยวน้ำซุปสับไก่ไม่ละเอียดพอ เห็นเปาส่วยทำหน้าเศร้า เฉินโม่จึงพูดต่อว่า
“ถ้าเอาน้ำซุปเข้มข้นนี่ไปทำเป็นน้ำพะโล้ ก็ไม่ต้องพิถีพิถันมาก ขอแค่รสชาติถูกก็พอแล้ว”
เปาส่วยถึงได้ถอนหายใจโล่งอก “งั้นก็ดีเลย แล้วตอนนี้ผมเริ่มเคี่ยวน้ำมันพริกตามวิธีของคุณได้เลยไหม”