เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 396 ยังไงก็มีคนไม่เชื่อ
จ้าวหมิงเป็นคนตงหยางโดยกำเนิด ตั้งแต่เด็กก็กินอาหารรสค่อนข้างอ่อน แน่นอนว่าบางครั้งก็มีรสเผ็ดบ้าง อย่างเช่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเนื้อตุ๋นคังซือฝู
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูประดับนั้น สำหรับเขาก็เผ็ดจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว แต่แผงตรงหน้ามีเพียงป้ายด้านหน้าที่เขียนชื่อหัวกระต่ายหมาล่า ส่วนบนแผงกลับมองไม่เห็นอะไรเลย
จ้าวหมิงไม่ได้คิดอะไรมาก เขาไม่ได้อยากกินหัวกระต่ายเผ็ด แค่รู้สึกว่าเถ้าแก่แผงนี้ดูแปลกๆ
แม้จะเป็นตอนกลางคืน แต่อุณหภูมิที่ตงหยางตอนนี้ก็ยังสูงกว่าสามสิบองศาอยู่หลายองศา ในอากาศร้อนขนาดนี้ เถ้าแก่คนนี้กลับแต่งตัวเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ชุดสูทสีดำที่สวมอยู่ แค่มองก็รู้สึกร้อนแทนแล้ว
“คนนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ หรือว่าเป็นตำรวจปลอมตัวมาตั้งแผงจับคนร้าย?”
ความคิดเพิ่งผุดขึ้นมา จ้าวหมิงก็รีบปฏิเสธความเป็นไปได้นั้น จากประสบการณ์เล่นเกมสืบสวนบทบาทสมมติมาหลายปี ถ้าตำรวจมาตั้งแผงจริง คงไม่ทำตัวผิดปกติจนคนมองปราดเดียวก็จับได้หรอก
“งั้นก็ต้องเป็นเรื่องอื่นแน่ เถ้าแก่คนนี้ไม่ใช่คนดี!”
จ้าวหมิงสรุปในใจอย่างรวดเร็ว เพราะอย่างนั้นเขาถึงอยากลองกินหัวกระต่ายดูสักอัน ว่าเถ้าแก่คนนี้กำลังเล่นตุกติกอะไรอยู่กันแน่