บทที่ 381 ทำอาหารแบบวิทยาศาสตร์ ต้องเรียนปริญญาตรีเป็นอย่างน้อย

บทที่ 381 ทำอาหารแบบวิทยาศาสตร์ ต้องเรียนปริญญาตรีเป็นอย่างน้อย

เคยเห็นหมูสามชั้นตุ๋นที่มันกับเนื้อแดงนึ่งจนโปร่งแสงไหม?

ยังไงเหลียวเฟิงก็ไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ

มันหมูที่ทำได้ถึงขั้นนี้ แค่เห็นก็ไม่รู้สึกเลี่ยนแล้ว ไม่ต้องพูดถึงรสสัมผัสตอนกินเลย แค่คิดก็รู้สึกว่าหมูชิ้นนี้ต้องเด้งดึ๋งเหมือนเยลลี่แน่ๆ

ส่วนหนังของหมูสามชั้น น่าจะผ่านการแช่น้ำเย็นให้หดตัวแล้วนำไปทอดด้วยน้ำมันอุณหภูมิสูง จนเกิดเป็นลายหนังเสือคล้ายรังผึ้ง

เส้นใยของเนื้อแดงแยกออกตามแนวยาวราวกับเส้นไหม เหลียวเฟิงรีบหยิบเนื้อครึ่งชิ้นที่โผล่พ้นแป้งแผ่นใบบัวเข้าปากอย่างอดใจไม่ไหว

“เชี่ยเอ๊ย”

ตอนนี้ในหัวของเหลียวเฟิงมีอยู่คำเดียว พลิกความเข้าใจ!

ใช่แล้ว พอเนื้อเข้าปาก เขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างในสมองถูกพลิกคว่ำไปหมด

“ที่ผ่านมาฉันกินอะไรเข้าไปกันแน่เนี่ย”