กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 372 งานเลี้ยงโต๊ะจีนเหรอ? ไม่ใช่ นี่มันสงครามชัดๆ!
เนื้อวัวที่ตุ๋นพะโล้ไว้ตั้งแต่เมื่อคืน พอหยิบออกมาก็เป็นก้อนสี่เหลี่ยมแน่นๆ มีดดำในมือคมกริบ สับฉับเดียวก็หั่นเป็นชิ้น แล้วเรียงเป็นวงกลมลงบนจานอย่างคล่องแคล่ว ตรงกลางตกแต่งด้วยผักสีเขียวหนึ่งยอด
ตามวิธีทำเนื้อวัวพะโล้รสชาติเสฉวน ตรงนี้ควรคลุกกับพริกน้ำมันแดงและเครื่องปรุง แต่ในเมื่อมีเฟยเพี่ยนอยู่แล้วอีกจาน ถ้าทำแบบนั้นรสสัมผัสก็จะซ้ำกัน
เฉินโม่เลือกหั่นเป็นชิ้นแล้วจัดลงจานตรงๆ ระหว่างที่โหวเย่าหั่นเนื้อ ก็หยิบชิ้นหนึ่งโยนเข้าปากไปด้วย เคี้ยวตุ้ยๆ สองที
“อืม รสชาตินี่ไม่เหมือนที่เคยกินจริงๆ แฮะ!”
เนื้อวัวพะโล้ที่พักจนเย็นแล้ว ด้านนอกแห้งหอม ส่วนด้านในยังชุ่มฉ่ำ เคี้ยวแล้วหนึบแน่น เฉินโม่เลือกใช้เนื้อส่วนที่พิถีพิถันมาก
เนื้อกับเอ็นสลับกัน พอหั่นเนื้อวัวพะโล้เป็นแผ่นจะเห็นลายหินอ่อนสีอำพัน เนื้อแดงเป็นเส้นใยชัดเจน ส่วนเอ็นก็กลายเป็นเจลาติน แค่มองก็รู้สึกว่าอร่อยแล้ว
โหวเย่ากินไปชิ้นหนึ่ง พอหั่นต่อก็หยิบกินอีก ปากไม่เคยว่างเลย
เฉินโม่มองเขาอย่างพูดไม่ออกอยู่หลายที โหวเย่ารู้ตัวก็พูดแก้เขินว่า “ถ้าพ่อครัวไม่แอบกินเข้าไปบ้าง พืชผลทั้งห้าก็ไม่ออกหรอก หั่นผักไปกินไปนิดหน่อยเป็นเรื่องปกติมาก”
เหมือนจะอยากพิสูจน์ว่าตัวเองมีเหตุผล โหวเย่ายังถามกลับอีกว่า “นายก็กินเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?”