บทที่ 364 ไม่เคยสู้ศึกที่มีทุนหนาขนาดนี้มาก่อน! รับรองว่าหน้าไม่แตกแน่

บทที่ 364 ไม่เคยสู้ศึกที่มีทุนหนาขนาดนี้มาก่อน! รับรองว่าหน้าไม่แตกแน่

หลิวซิ่วเจินชะงักค้าง

หลิวซิ่วเจินตะลึงจนพูดไม่ออก เธอถลึงตามองเฉินโม่อย่างดุเดือด สายตาชัดเจนว่ากำลังถามว่าไอ้ลูกคนนี้ พาแฟนสาวกลับบ้านทั้งที ทำไมไม่รีบบอกเรื่องสำคัญขนาดนี้ตั้งแต่แรก

เฉินจินผิงก็ตะลึงเหมือนกัน

เดิมทีเขายังถือแก้วเหล้าอยู่ แต่จู่ๆ ก็มีสาวน้อยหน้าตาสะสวยมายืนอยู่หน้าบ้าน แถมยังดูเหมือนจะมีฐานะเป็น “ลูกสะใภ้” อีกต่างหาก ชายวัยกลางคนซื่อๆ จากชนบทคนนี้พลันประหม่า มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน

เฉินโม่ยิ่งตะลึงหนักกว่าเดิม

คำพูดของมู่มู่แม้จะเป็นความจริง แต่ความหมายชวนให้เข้าใจผิดไปไกลมากเลยนะ

“แม่ ฟังผมก่อน”

“จะให้แม่ฟังอะไร?” หลิวซิ่วเจินจับมือเล็กๆ ของมู่มู่ไว้ “หนู รีบเข้าบ้านก่อนสิ โธ่เอ๊ย ไม่รู้เลยว่าหนูจะมา บ้านเราไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย หนูชอบกินอะไรบอกป้าได้เลย เดี๋ยวป้าให้ลุงออกไปซื้อให้!”

“เอ่อ...” มู่มู่เองก็เขินกับความกระตือรือร้นที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหัน “ป้า ไม่ต้องหรอกค่ะ ไม่ต้องจริงๆ! ปกติหนูชอบกินกับข้าวฝีมือพี่เฉินโม่ที่สุด ขอแค่เป็นอาหารที่เขาทำ หนูก็กินได้หมดเลยค่ะ”