กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 359 เชี่ยเอ๊ย เขาใส่ครีมเทียมซานฮวาไป 1 ทัพพี!
เมื่อเผชิญกับความสงสัยของหยางเหวินหู่ พ่อครัวหูกับพ่อครัวหลิ่วต่างก็เลือกเงียบโดยไม่ได้นัดหมาย
ท่ามกลางกระแสความนิยมของเมืองดังในโลกออนไลน์ครั้งนี้ พ่อครัวทั้ง 2 คนจำใจยอมรับคำสั่งของเถ้าแก่ ให้ไปตั้งแผงขายของที่ประตูใหญ่ทิศเหนือของสวนเชิงนิเวศ
วินาทีก่อน พวกเขายังเป็นพ่อครัวของหอชื่อดังประจำเมือง เป็นคนที่นักท่องเที่ยวอยากกินอาหารฝีมือสักจานก็ยังยากจะได้กิน
แต่วินาทีนี้ พวกเขากลับเป็นเพียงเจ้าของแผงริมถนน ถึงจะติดป้ายชื่อร้านอาหารไว้ แต่ดูยังไงก็ธรรมดาอยู่ดี
หยางเหวินหู่พูดอย่างสะใจว่า “หรือว่าพวกนายก็มาท้าประลองกับเถ้าแก่เฉินเหมือนกัน? ฉันบอกไว้ก่อนนะ!”
หยางเหวินหู่หันไปมองพ่อครัวหูก่อน “กุ้งหางหงส์ที่เถ้าแก่เฉินทำเป็นอาหารหม้อใหญ่ อร่อยกว่ากุ้งหางหงส์เมนูขึ้นชื่อของหอฟังสายลมของพวกนายตั้งเยอะ แถมยังถูกกว่าด้วย! นายหมดหวังแล้วละ”
จากนั้นเขาก็มองพ่อครัวหลิ่วอย่างได้ใจ “นายก็ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน”
หลิ่วไม่ชอบใจคำพูดนี้เลย
อะไรที่เรียกว่าให้เขาระวังตัวไว้หน่อย?