กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 352 ที่แท้เถ้าแก่เฉินกว้านซื้อไปหมดแล้ว
ร้านอาหารที่มีเมนูกุ้งเป็นจุดขาย แต่พอถึงเวลาอาหารกลับไม่มีกุ้งขายแล้วเนี่ยนะ?
ฟังดูไร้สาระชะมัด!
เกาหงรู้สึกเสียหน้าอย่างแรง อุตส่าห์พาเจ้าหน้าที่จากเทศบาลตั้งมากมายมาสัมผัสเสน่ห์ของอาหารหวยหยาง แต่สุดท้ายกลับต้องมาอึดอัดค้างอยู่กลางโต๊ะอาหารแบบนี้
เขาอดทนถามว่า “ร้านอาหารของพวกคุณไม่เตรียมวัตถุดิบไว้ล่วงหน้าเหรอ?”
วันนี้ผู้จัดการร้านกำชับพนักงานเสิร์ฟทุกคนไว้แล้วว่าควรอธิบายกับลูกค้าอย่างไร พวกเธอจึงใช้คำพูดชุดเดียวกันทั้งหมด
พนักงานเสิร์ฟสาวน้อยก้มศีรษะขอโทษเกาหงอย่างสุภาพก่อน “เพื่อรับประกันว่ากุ้งแม่น้ำจะสด ร้านเราจะเก็บกุ้งเป็น ๆ ไว้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น พอใกล้จะใช้หมดก็จะส่งคนไปซื้อมาเติมล่วงหน้าค่ะ”
“แต่ไม่รู้วันนี้เกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ กุ้งแม่น้ำในร้านขายอาหารทะเลที่เราร่วมงานด้วยเป็นประจำหลายร้านก็ขายหมดเกลี้ยง
แม้แต่ร้านกับตลาดที่อยู่ไกลออกไปและไม่ค่อยได้ร่วมงานกัน กุ้งแม่น้ำก็หมดเกลี้ยงเหมือนกันค่ะ!”
หลังอธิบายจบ สาวน้อยก็ก้มศีรษะขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะมอบของที่ระลึกชิ้นเล็ก ๆ ซึ่งทางร้านเตรียมไว้ให้ลูกค้าทุกคน