บทที่ 317 ก่อนตั้งแผง มีคนหาเรื่อง

บทที่ 317 ก่อนตั้งแผง มีคนหาเรื่อง

เฉินโม่ตักข้าวผัดเข้าปากคำโต เคี้ยวช้าๆ พลางละเลียดรสชาติ

ด้วยฝีมือในตอนนี้ ขอแค่ทำอาหารอยู่ในรถขายอาหาร เขาก็จะไม่ยอมหยุดจนกว่าแถบความคืบหน้าทุกแถบที่ปรากฏจะเต็มสมบูรณ์ ดังนั้นข้าวผัดที่กินอยู่ตอนนี้จึงเป็นจานที่ 8 ที่เฉินโม่ลองทำ

“หืม?”

เฉินโม่กลืนข้าวลงไปแล้วชะงัก ก่อนจะมองข้าวผัดในชามอย่างสนใจ

เม็ดข้าวเป็นมันวาวจากน้ำมัน อีกทั้งยังไม่ได้ทำเป็นแบบที่เรียกว่าทองหุ้มเงิน แค่มีสีเหมือนเม็ดข้าวทั่วไป

เครื่องอื่นๆ ก็เรียบง่ายมาก แต่ไม่รู้ทำไม พอกินเข้าไปแล้วกลับรู้สึกพิเศษอย่างบอกไม่ถูก

“อร่อยแฮะ ขออีก 2 คำ”