เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 302 ผมมีครูจากโต่วอิน!
เฉินโม่รู้แค่ว่าอาหารจานนี้ทำออกมาได้ไม่เลว แต่ไม่รู้ว่าดีแค่ไหน ยังไงมองแล้วก็น่ากินไม่น้อย ตอนชิมอาหารเมื่อเช้าเขาก็กินไปจานหนึ่งแล้ว ตอนนี้เลยไม่ได้คิดจะแบ่งส่วนของตัวเองให้ฟางจื้อจงกับคนอื่นๆ
แถบความคืบหน้าอีกอันเต็มแล้ว เฉินโม่รีบปิดไฟอ่อน ก่อนจะหยิบใบผักกาดขาวที่ปิดอยู่บนหม้อดินเผาออก
หม้อดินเผาเก็บความร้อนได้ดี น้ำซุปใสในหม้อยังคงกระเพื่อมเบาๆ ลูกชิ้นเนื้อทั้ง 8 ลูกแช่อยู่ในน้ำซุป ไหวเอนตามแรงกระเพื่อมเล็กน้อย
ทั้ง 3 คนที่กำลังกินเต้าหู้อย่างเอร็ดอร่อยหันมามองหม้อดินเผาใบนี้พร้อมกัน
ทันทีที่ยกใบผักกาดขาวออก กลิ่นหอมของเนื้อที่พวกเขาพยายามตามหาเมื่อครู่ก็พุ่งเข้าจมูกอีกครั้ง
นั่นไม่ใช่หัวสิงโตของโจวอวี่ในครัว แต่เป็นหัวสิงโตของเฉินโม่ต่างหาก!