เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 284 ยอดฝีมือ “ตกปลา” เฉินโม่!
“เถ้าแก่เฉิน นี่ตั้งใจมาเรียกเสียงฮาหรือไง?”
อู๋เสี่ยวเฟิงมองไม้คันเบ็ดในมือเฉินโม่ ด้านบนมีเส้นอะไรสักอย่างพาดอยู่ ไม่รู้เอาไว้ทำอะไร ดูคล้ายเอ็นว่าว ส่วนปลายด้านล่างเป็นเข็มกลัดที่ดัดให้ตรง แล้วงอเป็นตะขอขึ้นมาเล็กน้อย
เขาคิดในใจว่า คันเบ็ดราคาหมื่นกว่าของเขายังตกปลาไม่ได้ แล้วอีกฝ่ายถือท่อนซุงมาท่อนเดียวก็จะมาตกปลาเนี่ยนะ?
“ไม่ได้มาเรียกเสียงฮา” เฉินโม่พูดอย่างจริงจัง ก่อนย่อตัวลงไปหยิบเหยื่อสีเหลืองตุ่นๆ จากอ่างสเตนเลสขึ้นมาปั้นเป็นก้อนกลมเล็กๆ แล้วเกี่ยวไว้กับเบ็ด “เรื่องตกปลาน่ะ มันมีเทคนิคอยู่”
“หืม?” อู๋เสี่ยวเฟิงชะงักไปก่อน รู้สึกว่าเจ้าหมอนี่ออกจะวางท่าอยู่นะ!
แต่พอคิดอีกที ก็อดขำไม่ได้
เทคนิคตกปลาที่พูดกัน ส่วนใหญ่หมายถึงตอนนักตกปลาตกปลาตัวใหญ่ได้แล้ว ใช้ฝีมือของตัวเองทำให้ปลาหมดแรงจนมึนงง ก่อนจะลากขึ้นมาได้
ส่วนเรื่องจะมีปลามากินเบ็ดหรือไม่น่ะ ต้องพึ่งอะไร?
ก็ต้องพึ่งคุณภาพเหยื่อ และที่สำคัญที่สุดคือจุดตกปลานั้นมีปลาจริงหรือเปล่า