เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 280 แปลงร่าง: รถขายไอศกรีมสายรุ้งเจ็ดสี
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากเฉินโม่ตื่นนอนและเดินออกจากห้อง ก็พบว่าตัวเองอยู่ในอาคารสร้างไม่เสร็จของเมืองจิ่งโจวแล้ว
“จริงๆ ตอนนี้เราก็มีความสามารถพอจะใช้หนี้จนหมดแล้วนะ...”
“แต่ฉันไม่จ่ายหรอก จะเป็นลูกหนี้เบี้ยวหนี้ให้ถึงที่สุด!”
กลับเข้าห้องไปล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเป็นชุดดำ แล้วเดินออกมาสูดหายใจลึกๆ “สภาพแวดล้อมแบบไหน ก็หล่อเลี้ยงคนแบบนั้น คนภาคเหนือก็เหมาะจะอยู่ภาคเหนือนั่นแหละ”
เดือนกรกฎาคมที่เมืองจิ่งโจวไม่ร้อนเลยสักนิด ตอนเช้ายังเย็นนิดๆ ด้วยซ้ำ อากาศก็ค่อนข้างสดชื่น ต่างจากภาคใต้ที่ทั้งชื้นทั้งร้อนอบอ้าวอย่างสิ้นเชิง
“ฮัลโหล พี่ใหญ่เจียง โรงเรียนของเหวินชิงจัดการยังไงนะ ฉันขับรถไปที่จุดนัดพบเลย หรือไปรับเหวินชิงก่อนแล้วค่อยไป?”
เจียงเฟยอยู่ต่างประเทศ ฟังจากเสียงแล้วเหมือนกำลังนอนอยู่ เขาพูดอย่างงัวเงียว่า “นายต้องไปที่โรงเรียนก่อน
“กำหนดการคือประชุมเสร็จตอนเช้าแล้วค่อยไปรับเด็ก หัวหน้ากลุ่มจะขับรถพาสมาชิกในกลุ่มกับผู้ปกครองของพวกเขาไป จะรับได้กี่คนก็รับไปเถอะ”
“หมายความว่าไง พี่ใหญ่เจียงยังเป็นหัวหน้ากลุ่มด้วยเหรอ?”