เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 277 วัตถุดิบสุดท้าย การโจมตีลดมิติจากภาคเหนือ
พี่ใหญ่ชาวตงเป่ยเป็นมือสังหารดักแด้จักจั่น ไม่มีดักแด้ตัวไหนรอดพ้นสายตาเขาไปได้ เว้นแต่ตอนนั้นพี่ใหญ่จะกินอิ่มแล้ว
มือซ้ายกำดักแด้ไว้เต็มกำ มือขวาหยิบออกมาทีละไม้
ลูกค้าคนอื่นยังลังเลกันอยู่ แต่พี่ใหญ่กลับอดใจรอไม่ไหว เปิดปากก็รูดดักแด้ตัวอวบเข้าปากไป 2 ตัว
ดักแด้จักจั่นย่างจนเหลืองทอง กรอบใส พอกัดลงไป เปลือกก็แตกดังกรอบ พร้อมกลิ่นหอมไหม้บางเบา โปรตีนด้านในที่ถูกย่างจนจับตัวเป็นก้อนกลับนุ่มอย่างคาดไม่ถึง แถมยังมีสัมผัสหนึบเหนียวเล็กน้อยจากคอลลาเจน
“สะใจจริง! ไม่ได้กินแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย” พี่ใหญ่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับจะได้สัมผัสเสน่ห์ของดักแด้จักจั่นย่างให้เต็มที่ยิ่งขึ้น
เขาหันไปตะโกนหาเฉินโม่ที่กำลังยุ่งอยู่ในรถขายอาหาร “เถ้าแก่หนุ่ม ดักแด้ที่นายย่างอร่อยกว่าเจ้าของร้านปิ้งย่างแถวบ้านเกิดฉันตั้งเยอะ!”
เฉินโม่เชิดคางขึ้นเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ
“เออ แล้วเบียร์ของนายขายยังไงเหรอ เมื่อกี้ฉันลองดื่มแล้วรู้สึกว่ารสชาติดีนะ ยี่ห้ออะไรน่ะ?”
เฉินโม่ตั้งใจจะบอกว่าหมักเอง แต่คิดอีกทีว่าการหมักเหล้าอาจต้องมีใบอนุญาตอื่นๆ ด้วย เลยตัดสินใจโกหกไปดื้อๆ “ไม่มีอะไรหรอก ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตไว้ดื่มเองน่ะ ถ้าจะดื่ม ฉันคิดราคาต้นทุนให้ แก้วละ 10 หยวน”