บทที่ 274 นิยามขอบเขตของอาหารขึ้นใหม่

บทที่ 274 นิยามขอบเขตของอาหารขึ้นใหม่

ขณะย่างเส้นใยกล้ามเนื้อและไขมันใต้ผิวหนังด้านหลังลูกตา ลูกตาก็หันมาทางด้านหน้า

การถูกดวงตา 400 ดวงจ้องเขม็งพร้อมกัน ทำให้เฉินโม่รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาจริงๆ

“ดูเหมือนว่าฉันยังห่างชั้นจากการเป็นนักชิมตัวจริงอยู่อีกเยอะ”

เฉินโม่ตระหนักถึงข้อบกพร่องของตัวเองอย่างลึกซึ้ง จึงตัดสินใจขุดคุ้ยสารพัดเมนูอาหารพิสดารในประเทศให้ลึกกว่านี้ ไม่ใช่เพื่อเอามากินเองหรอก หลักๆ คืออยากฝึกใจให้ชินกับความรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้

ย่างไปประมาณ 7 นาที เส้นใยและไขมันสีขาวด้านหลังลูกตาก็ค่อยๆ กลายเป็นสีเหลืองทอง

ยังเห็นน้ำมันซึมออกมาบนผิวหน้าและแตกฟองดังฉ่าๆ ได้ด้วยตาเปล่า

พักความคิดประหลาดๆ ในหัวไว้ก่อน พลิกลูกตา 200 คู่ให้กลับด้านกันก่อน!

ถึงอย่างไรก็ย่างด้วยไฟอ่อน ต่อให้พลิกแล้วเกิดเหตุ “ระเบิด” ขึ้นมาก็คงต้องรออีก 2 นาที เฉินโม่จึงอาศัยจังหวะนี้วิ่งเหยาะๆ ออกจากรถขายอาหารไปจัดหอยนางรมบนเตาย่างด้านนอกอย่างรวดเร็ว

เมื่อเทียบกับลูกตาแล้ว หอยนางรมดูเป็นมิตรกว่ามาก