บทที่ 272 อยากให้เถ้าแก่เฉินยืนขึ้นมาปั่น

บทที่ 272 อยากให้เถ้าแก่เฉินยืนขึ้นมาปั่น

อันไหนยากที่สุด?

สีหน้าเสี่ยวฉินบิดเบี้ยวจนดูน่าขยะแขยง นี่มันคำพูดที่คนปกติเขาพูดกันเหรอ?

ตอนแรกนึกว่าเถ้าแก่หนุ่มคนนี้ฝีมือทำอาหารดีขนาดนี้ ตัวเขาคงเป็นคนดีไม่น้อย ใครจะคิดว่าพอจะอวดเก่งขึ้นมาแล้วจะไม่สนอะไรทั้งนั้น

ถ้าแค่อวดเก่งธรรมดาก็ยังพอว่า แต่ประเด็นคือพูดเหมือนตัวเองเชื่อจริงๆ

คิดจริงๆ เหรอว่าปั่นจักรยานไปกินของไปเป็นเรื่องง่าย?

ถ้ามันง่ายขนาดนั้น ทำไมฉันถึงดึงข้อได้แค่ 3 ครั้งล่ะ?

คนรอบข้างต่างก็คิดเหมือนเสี่ยวฉิน พากันรู้สึกว่าเถ้าแก่หนุ่มคนนี้อวดเก่งเกินไปหน่อย

เปิดปากมาก็ถามว่า “อันไหนยากที่สุด” พูดเหมือนคนอื่นทำไม่ได้ มีแต่ตัวเองที่ทำได้อย่างนั้นแหละ

เฉาเทียนรุ่ยเองก็รู้สึกประหลาดใจจริงๆ แต่ในเมื่อเถ้าแก่เฉินมาท้าทายแล้ว จะมีเหตุผลอะไรที่เขาต้องปฏิเสธล่ะ!