บทที่ 252 มิน่าล่ะ ลูกศิษย์ถึงกินกันคนละ 2 จาน

บทที่ 252 มิน่าล่ะ ลูกศิษย์ถึงกินกันคนละ 2 จาน

พอเห็นว่าเวลาไม่เช้าแล้ว คนงานทำความสะอาดถนนก็ทยอยกินเสร็จและเลิกงานกันหมด หม่าจวิ้นเทากับเทรนเนอร์คนอื่นๆ จึงได้แต่ลุกกลับไปที่ฟิตเนส

จานของพวกเขาว่างเปล่าไปนานแล้ว

ก่อนกลับ หม่าจวิ้นเทาจงใจรั้งท้าย รอจนเทรนเนอร์คนอื่นเดินไปไกลแล้วค่อยเดินมาหน้ารถขายอาหาร “เถ้าแก่หนุ่ม เก็บร้านกี่โมง?”

เฉินโม่เก็บข้าวของในรถขายอาหารไปพลาง ตอบโดยไม่เงยหน้า “ตี 1”

หม่าจวิ้นเทาพยักหน้า ไม่พูดอะไร เขากระดิกกล้ามแขนจนเกิดเสียงกร๊อบแกร๊บ แล้วกลับไปที่ฟิตเนสเช่นกัน