บทที่ 241 ถึงเวลาต้องไปแล้ว

บทที่ 241 ถึงเวลาต้องไปแล้ว

ตลอด 2 วันที่ผ่านมา เฉินโม่ใช้ชีวิตอย่างเป็นระเบียบสุดๆ

ตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจัดการวัตถุดิบ พอ 10 โมงเช้ารถขายอาหารก็เริ่มเปิดขายไปจนถึงบ่ายโมง

หาอะไรกินรองท้องแบบง่ายๆ แล้วก็เริ่มทำเนื้อวัวเติงอิ่งไปด้วย พร้อมกับอธิบายวิธีทำให้หลู่อิ้งชิวฟังไปด้วย

เมิ่งเปียวกับพี่ใหญ่สกุลหลู่ยืนแอบฟังอยู่ข้างๆ ส่งเสียงชื่นชมเป็นระยะ

หลังทำเนื้อวัวเติงอิ่งเสร็จ ก็ช่วยกันทำเนื้อวัวล็อตใหม่กับทุกคนต่อไปจนถึง 2 ทุ่มหรือ 3 ทุ่ม จากนั้นก็กลับเข้าไปอาบน้ำในรถบ้าน แล้วนอนหลับสบายใจเฉิบ

จะว่าไปแล้ว ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ก็ยังต้องมีสภาพแวดล้อมสำหรับพักผ่อนที่สบายอยู่ดี เฉินโม่รู้สึกได้ว่า