กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 219 คิดว่าร้านเราเป็นแหล่งรับของไปขายหรือไง?
ไม่ใช่แค่มีเหตุผลนะ เรียกว่ามีเหตุผลสุดๆ ไปเลยต่างหาก!
เหอจื่อเหิงปิดฝากล่องข้าวทันที ต่อให้กลิ่นหอมฉุยของหมูผัดพริกเสฉวนจะลอยเข้าจมูกเป็นระลอก เขาก็ไม่ยอมกิน ต้องอดทนไว้!
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังปิดฝากล่องข้าวที่เหลืออยู่ตั้งสองคำด้วย “พรุ่งนี้ฉันยังมีข้าวค้างคืนกินอีก!”
ซี้ด!
ผู้คนในแถวด้านหลังต่างสูดปากพร้อมกัน คนคนนี้หัวแข็งจริงๆ!
แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ หรือเขาฟังไม่ออกหรือไงว่าที่เถ้าแก่พูดหมายความว่า ‘ตอนนี้ไม่อยากทำให้ต่างหาก’?
เฉินโม่ชะงักไปเล็กน้อย พี่ชายคนนี้มาจากไหนกัน ทำไมถึงตีความได้แหวกแนวขนาดนี้?