บทที่ 174 ของกินเล่นในวัยเด็กชวนให้น้ำลายสอที่สุด

บทที่ 174 ของกินเล่นในวัยเด็กชวนให้น้ำลายสอที่สุด

หัวเซี่ยกว้างใหญ่ไพศาล หากใครสักคนใช้เวลาทั้งชีวิตออกตามชิมอาหารเลิศรสจากทั่วทุกสารทิศ เกรงว่าเวลาก็คงไม่พออยู่ดี

โดยเฉพาะอาหารบางอย่างที่ถูกกาลเวลาพัดพาหายไปในสายธารประวัติศาสตร์ ยิ่งอาหารที่เรียกได้ว่าเป็นของกินเล่นบางชนิดก็ยิ่งชัดเจน

อาหารเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นรสชาติเฉพาะตัวของแต่ละท้องถิ่นในหัวเซี่ย มีเอกลักษณ์โดดเด่นตามภูมิภาค แถมยังอร่อยมาก สำหรับคนรุ่นหลังยุคแปดศูนย์และเก้าศูนย์ในดินแดนเสฉวน ไก่ปั้งปั้งก็เป็นหนึ่งในนั้นพอดี

ตอนโจวซวี่ตงยังเล็กมาก เขาต้องตื่นตี 4 หรือ 5 ทุกวัน แล้วเดินผ่านทางขึ้นเขากว่าสองชั่วโมงกว่าจะไปถึงโรงเรียน