บทที่ 170 พี่จะพาสาวมาขายของริมทางด้วยเหรอ?

บทที่ 170 พี่จะพาสาวมาขายของริมทางด้วยเหรอ?

รถขายอาหารพุ่งทะยานขึ้นทันทีหลังแล่นไปถึงหัวมุมถนนที่ไม่มีคนอยู่ พอเฉินโม่จับราวไว้มั่นคงแล้ว เขาก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในลานจอดรถเรียบร้อย

“แบบนี้ก็ไม่ต้องเสียค่าจอดรถแล้วใช่ไหม?”

【คุณนี่นะ...】

เฉินโม่หัวเราะแห้งๆ สองที พลางคิดว่าพั่งตงไหลเอาใบเสร็จไปแสดงก็ดูเหมือนจะจอดรถฟรีได้

แต่ก็เป็นทัศนคติที่ชวนประหลาดใจจริงๆ เนื้อแกะราคาหมื่นกว่าหยวนยังซื้อได้แบบไม่กะพริบตา แต่กลับเสียดายค่าจอดรถ 2 หยวนอยู่นาน ของที่สั่งทางออนไลน์แพงขึ้นนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ค่าส่งดัน 6 หยวนงั้นเหรอ? ขอโทษนะ บ๊ายบาย

เฉินโม่เดินตามฝูงชนเข้าไปในพั่งตงไหล ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ดังไปทั่วโลกออนไลน์จนตอนนี้มีคนจำนวนไม่น้อยมองว่ามันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว พอเช้าตรู่แบบนี้ก็มีคนแน่นขนัดแล้ว

เฉินโม่ไม่ได้ต้องการซื้อของอย่างอื่น จึงตรงไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตทันที