บทที่ 166 นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้เรียนพิชัยสงคราม

บทที่ 166 นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้เรียนพิชัยสงคราม

เฉินโม่ระแวดระวังตัวมาก เรื่องแบบนี้เขาเคยเห็นในข่าวมาแล้วไม่ใช่น้อย

ยิ่งเมื่อครู่เพิ่งช่วยหลิวหยางจับกุมแก๊งโจรไปหมาดๆ ก็ยิ่งทำให้เฉินโม่รู้สึกว่าความปลอดภัยในสังคมตอนนี้อาจไม่ได้ดีอย่างที่คิด

แก๊งอาชญากรบางกลุ่มจะใช้ผู้หญิงมายืนโบกรถอยู่ริมถนน ภายนอกดูเหมือนขอติดรถ แต่พอคนขับรถบรรทุกกล้าจอดรถปุ๊บ จะมีชายฉกรรจ์ร่างบึกราว 5-6 คนพุ่งออกมาจากข้างทางทันที

ปล้นทั้งเงินทั้งของแบบซึ่งๆ หน้า!

สถานที่ที่พวกนั้นเลือกก็คือถนนหลวงแบบเดียวกับที่เฉินโม่จอดอยู่ตอนนี้ รอบด้านแทบไม่มีผู้คน แถมกล้องวงจรปิดก็มีน้อย ต่อให้แจ้งตำรวจก็ยากจะตามทรัพย์สินที่เสียไปกลับคืนมา

เขาล็อกประตูรถทันที!

จากนั้นเฉินโม่ก็มองออกไปนอกหน้าต่างอย่างระแวดระวัง เห็นสาวผมสั้นทรงซาซูนั่งยองๆ อยู่ข้างประตูรถ กำลังเคาะกระจกอยู่

“อาจารย์คะ อาจารย์ ช่วยรับพวกเราติดรถไปด้วยได้ไหมคะ เหนื่อยมากจนปั่นต่อไม่ไหวแล้ว!” ซูซาซาเคาะกระจกด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาบังหน้าผาก พลางชะโงกมองเข้าไปในรถ