บทที่ 141 อร่อย แต่ยังไม่ถึงกับพอใจ

บทที่ 141 อร่อย แต่ยังไม่ถึงกับพอใจ

แม้จะเป็นช่วงหน้าร้อนที่แดดร้อนระอุ แต่ทันทีที่เฉินโม่เปิดฝาหม้อ ไอน้ำมหาศาลก็พวยพุ่งขึ้นมา

สายลมอ่อนพัดผ่าน หอบเอาไอน้ำลอยเข้าไปในฝูงชน

ในชั่วพริบตา ลูกค้าที่รอกินปลา รวมถึงนักข่าวสาวจากข่าวด่วนเมืองที่หลิวหยางติดต่อมาแทบทุกคนต่างหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะสูดอากาศเข้าลึกๆ อย่างเต็มปอด พยายามดื่มด่ำกับกลิ่นหอมสดชื่นนี้ให้เต็มที่

“แค่ได้กลิ่นยังหอมขนาดนี้ ถ้าได้กินสักคำจะฟินขนาดไหนกันนะ!”

“โชคดีที่ฉันเป็นคนขี้สงสัย เพิ่งขับออกจากด่านเก็บเงินก็จอดรถแวะมาดู ไม่งั้นคงพลาดปลาตัวนี้ไปแล้ว!”

“แม่เจ้า แบบนี้แหละที่เรียกว่ายอดฝีมืออยู่ในหมู่ชาวบ้าน กลิ่นหอมแบบนี้ ร้านอาหารใหญ่ๆ ก็ใช่ว่าจะทำได้”