กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 124 ฉันกินจนเถ้าแก่เฉินเจ๊งได้เลย!
เฉินโม่รู้สึกว่าใกล้จะอิ่มแล้ว แต่ของในหม้อยังเหลืออีกเยอะ เททิ้งก็เสียดาย ไม่เทก็ไม่มีที่เก็บ
“ถ้าได้นอนสักงีบตอนนี้ แล้วตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนใกล้ฟ้าสางก็คงดีไม่น้อย”
ของในหม้อเหล็กใบใหญ่ผ่านการเติมน้ำแล้วปรุงซ้ำไปมา 3-4 รอบ แถมยังสลับใส่วัตถุดิบใหม่กับเก่าลงไปตุ๋น รสชาติตอนนี้เข้มข้นจนชวนมึนหัว
พูดตามตรง เฉินโม่ก็ทำใจเททิ้งไม่ค่อยลง
ไม่เกินจริงเลย ถ้าตักวัตถุดิบข้างในออกจนหมด เหลือไว้แค่น้ำพะโล้ พรุ่งนี้ตื่นมาแค่คว้าอะไรสักอย่างโยนลงไปตุ๋น ก็อร่อยสุดยอดแล้ว!
ระหว่างที่เฉินโม่กำลังคิดว่าจะจัดการกับวัตถุดิบในหม้อนี้ยังไงดี
ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู
“ประสก สวัสดี”