บทที่ 79 หล่อขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะมาตั้งแผงขายของ

บทที่ 79 หล่อขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะมาตั้งแผงขายของ

กลุ่มบริษัทก่อสร้างเมือง ฝ่ายโครงการเขตพัฒนาเศรษฐกิจ

ตู้ฉี่ตงลุกขึ้นนั่งบนแผ่นเตียงในบ้านพักคนงาน ก่อนจะโยนก้นบุหรี่ลงขวดเครื่องดื่มได้อย่างแม่นยำในความมืด แล้วหมุนฝาปิด

ขวดชาหงชาเย็นขนาด 500 มิลลิลิตรอัดแน่นไปด้วยก้นบุหรี่

“แม่งเอ๊ย ข้าวแกมีพิษหรือไงถึงอร่อยได้ขนาดนั้น ฉันไม่เชื่อหรอก วันนี้จะสั่งสอนแกเอง!”

เดิมทีตู้ฉี่ตงเป็นหัวหน้าทีมสำรวจตัวเล็กๆ ของบริษัทสามในกลุ่มบริษัทก่อสร้างเมือง ก่อนหน้านี้เขาทำงานอยู่ที่ไซต์งานฝ่ายโครงการเมืองใต้ เมื่อสัปดาห์ก่อนหัวหน้าวิศวกรบอกว่าพนักงานสำรวจของโครงการเขตพัฒนาเศรษฐกิจลางานกลับบ้าน แถมงานที่นี่ก็เร่งมาก เลยให้เขาพาพวกพี่น้องในทีมสำรวจมาช่วย