บทที่ 14 กินข้าวที่ร้านนวดเท้าก็ปกติไม่ใช่เหรอ

บทที่ 14 กินข้าวที่ร้านนวดเท้าก็ปกติไม่ใช่เหรอ

เหอชุนหมิงไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงส่งสายตาให้เสี่ยวหน่า “ไปกันเถอะ”

เมื่อเถ้าแก่สั่งมา พนักงานขายมือทองก็ต้องทำตาม

เสี่ยวหน่ากับพี่สาวคนอื่นๆ มองแผงขายของเฉินโม่อย่างอาลัยอาวรณ์

เดิมทีคิดว่าวันนี้จะได้กินให้สะใจ ใครจะรู้ว่าลูกค้าจะเยอะกว่าวันก่อนตั้งมาก ถึงจะเลิกงานเร็วกว่าเดิม แต่กลับได้กินเกี๊ยวไปแค่ 10 ลูก

ชวนให้หดหู่จริงๆ

เห็นเหอชุนหมิงพาพวกสาวๆ ออกจากหัวสะพานไป จางเฟิงกับคนอื่นๆ ถึงได้ถอนหายใจโล่งอก

“วันนี้ไม่ไปล้างเท้าแล้ว ร้านนวดเท้าเลิกงานกันหมดแล้ว”

ตุนจื่อก็เห็นด้วย “เถ้าแก่คงมึนไปแล้วล่ะ ธุรกิจนวดเท้าของเขาดันแพ้แผงลอยริมทางเนี่ยนะ บ้าบอชะมัด!”