บทที่ 4 ความทรงจำของชายวัยกลางคนและผู้สูงอายุ

บทที่ 4 ความทรงจำของชายวัยกลางคนและผู้สูงอายุ

เกี๊ยวไข่จี่ไม่ใหญ่ไม่เล็ก กำลังพอดีคำละลูก

จากประสบการณ์เมื่อครู่ คราวนี้จางเฟิงเป่าหลายทีค่อยกิน

กลิ่นหอมของไข่ผสมกับไส้หมูและต้นหอม พอกัดลงไป น้ำเนื้อรสเค็มกลมกล่อมก็เอ่อล้นเต็มปาก กลิ่นหอมเกรียมผสานกับกลิ่นเนื้อ ยิ่งพอเจอน้ำส้มสายชูหมักดำก็เหมือนรสชาติทั้งหมดถูกขยายขึ้นหลายเท่า จางเฟิงถึงกับพูดไม่ออก เกี๊ยวไข่ทำให้อร่อยได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

เพื่อนอีก 4 คนกินไส้กรอกแป้งหมดแล้วก็เข้ามารุมดูด้วย

“ก็แค่เกี๊ยวไข่ ทำอย่างกับไม่เคยกินมาก่อน ขอชิมหน่อยสิว่ามันยังไง”

“เหล่าจาง นายไม่ได้เสียดายเงิน ไม่อยากเลี้ยงพวกเราไปนวดเท้าหรอกนะ?”