กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 106 ใครคือเจ้าของบ้านหญิง
แน่นอนว่าต้องมีสิ่งที่ต้องการ!
แต่คำพูดนี้หลินซินจะกล้าพูดออกมาได้อย่างไร!
เธอรีบคว้ามือของลู่หย่วนโจวเอาไว้ทันที แม้สัมผัสที่เย็นเยียบนั้นจะทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอกลับดูงดงามอย่างยิ่ง
“ใช่แล้วลู่เกอ ฉันมาขอโทษคุณ!”
ในน้ำเสียงที่นุ่มนวลนั้นเต็มไปด้วยการประจบประแจง
ดวงตาคู่หนึ่งที่แดงก่ำดูน่าสงสารและเวทนา โดยเฉพาะหยาดน้ำตาที่คลอเบ้าไม่ยอมร่วงหล่นนั้น เป็นสิ่งที่กระตุ้นสัญชาตญาณการปกป้องของผู้ชายได้ดีที่สุด
“ลู่เกอ กลับมาคบกับฉันได้ไหมคะ?”
หลินซินพูดพลางขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น “ฉันคิดถึงคุณค่ะ”