กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าว่า...” ท่านอ๋องตวนนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกในลานบ้านของหนิงชิงฉือ แววตาเผยความกังวล “เสด็จพี่จะปล่อยพวกเราออกไปหรือไม่?”
หนิงชิงฉือกลอกตาใส่ เห็นท่านอ๋องตวนทำตัวเป็นคุณชายเจ้าสำราญนางก็รู้สึกโมโห นี่มันลานบ้านของนาง เก้าอี้โยกของนาง ทุกอย่างล้วนเป็นของนาง...
ท่านอ๋องตวนผู้นี้เป็นโรคอะไรกันแน่?
“ไม่ทราบ”
หนิงชิงฉือกล่าวอย่างหมดความอดทน “แต่ท่านอ๋อง หากไม่มีเรื่องอันใดแล้ว ก็เชิญเสด็จกลับลานบ้านของท่านเถิด”
ท่านอ๋องตวนนอนนิ่งไม่ขยับ เขามองสำรวจหนิงชิงฉือด้วยสายตาร้อนแรง