เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วสันต์ผ่าน สารทมาเยือน ดอกไม้บานโรย
นี่เป็นปีที่สี่แล้วที่อันจิ่วข้ามภพมา
ต้นไม้ในอุทยานหลวงเติบโตสูงขึ้นมาก ปลาไนในสระน้ำยังคงบิดกายอ้วนพีอ้าปากรอคอยการให้อาหารเช่นเดิม
อันจิ่วอายุยี่สิบปีแล้ว
หากเป็นไปตามความคิดก่อนหน้านี้ อีกไม่กี่ปีนางก็สามารถออกจากวังได้แล้ว
นางถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง มองดูท้องฟ้า เตรียมจะกลับตำหนักกวงหัวไปดูฮ่องเต้เสียหน่อย
ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา นางกับเสี่ยวชิวและเสี่ยวเซี่ยคอยติดตามไทเฮาอยู่ที่ตำหนักฉือหนิงเพื่อเรียนรู้สิ่งต่างๆ ทั้งวิธีจัดการบ่าวไพร่ วิธีจัดการวังหลัง และวิธีทำบัญชี
เรื่องนี้อันจิ่วคุ้นเคยนัก ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเคยสอบใบประกาศบัญชีมาแล้ว ในที่สุดก็ได้เรียนรู้สิ่งที่พอจะมีประโยชน์บ้าง
อีกอย่าง ขันทีน้อยในตำหนักไทเฮานั้นหน้าตาดีจริงๆ แต่ละคนดูสดใสมีชีวิตชีวา ยามว่างพวกนางสามคนก็จะนั่งดูไปพร้อมกับไทเฮา
ชีวิตถือว่าสุขสบายไม่น้อย