กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนรถม้าที่กำลังเดินทางกลับ ฮ่องเต้หนุนตักของอันจิ่ว นอนลงอย่างสบายอารมณ์ รัดเกล้าครอบผมบิดเบี้ยวไปหมด เส้นผมหยิกบนศีรษะก็ชี้ฟูไม่เป็นทรง
อันจิ่วใช้นิ้วม้วนเส้นผมหยิกเส้นหนึ่งเล่นไปมา พลางกล่าวว่า “พระชายาท่านอ๋องตวนช่างใจกว้างนัก หากเปลี่ยนเป็นสตรีอื่น คงไม่มีทางนิ่งเฉยได้เช่นนาง”
อันจิ่วรู้สึกว่าในเรื่องทั้งหมดนี้ ผู้ที่น่าสงสารที่สุดก็คือพระชายาท่านอ๋องตวน
ทว่าฮ่องเต้กลับเห็นว่าจุดที่อันจิ่วหยิบยกขึ้นมานั้นแปลกประหลาดนัก
“ไม่ใส่ใจ ก็คือฉลาดแล้วหรือ?”
อันจิ่วพยักหน้า
ผู้มีปัญญาไม่ถลำลึกในห้วงรัก หากไม่ใส่ใจท่านอ๋องตวน นางย่อมอยู่อย่างสุขสบาย แต่หากใส่ใจท่านอ๋องตวนขึ้นมา คงต้องถูกเรื่องนี้ทำให้ขยะแขยงไปตลอดชีวิต