เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พระสนมซูเป็นเพียงสตรีคนหนึ่ง ตายไปก็แค่นั้น ตระกูลกัวหาได้ใส่ใจไม่ สู้พวกเจ้ามาจับข้าเป็นตัวประกันมิดีกว่าหรือ ข้าเป็นถึงพระญาติสนิทของฮ่องเต้ พระองค์ย่อมไม่ทอดทิ้งความเป็นความตายของข้าแน่ ส่วนตัวข้าเองก็มีอำนาจพอจะเปิดทางสะดวกให้แก่พวกเจ้า บางทีอาจช่วยให้พวกเจ้าก้าวพ้นออกจากเมืองหลวงไปได้อย่างปลอดภัย...”
เจียงเซิ่งเอ่ยปากพลางก้าวเดินไปข้างหน้า
นางกำนัลและขันทีเริ่มลังเลใจขึ้นมา
เดิมทีพวกตนเตรียมใจตายไว้แล้ว ทว่าคำพูดของเจียงเซิ่งกลับจุดประกายความหวังขึ้นมาในใจอีกครา
“เจ้า... เจ้าอย่าเข้ามานะ” นางกำนัลยังตัดสินใจไม่ได้ ยามเห็นเจียงเซิ่งก้าวเข้ามาทีละก้าวก็ตะโกนลนลาน
ทันใดนั้นเอง พระสนมซูก็รู้สึกได้ถึงของเหลวร้อนผ่าวสายหนึ่งพุ่งฉีดรดลงบนใบหน้า
นางยื่นมืออันแข็งค้างขึ้นลูบไล้ สัมผัสได้เพียงเลือดสดที่เปรอะเปื้อนเต็มดวงหน้า...