กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“องค์ชาย อีกเพียงวันเดียวพวกเราก็จะถึงเมืองหลวงแล้ว”
ห่างจากเมืองหลวงหนึ่งร้อยลี้ คณะทูตแคว้นฉู่กำลังเคลื่อนขบวนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
สตรีโฉมงามในชุดกระโปรงสีม่วงเลิกม่านรถม้าขึ้นดูแล้วทอดถอนใจ “ต้าเซี่ยช่างเป็นดินแดนที่ดีจริงๆ”
ในดวงตาของผู้ใต้บังคับบัญชาเต็มไปด้วยความโลภ “นั่นสิ พื้นที่อันอุดมสมบูรณ์สุดลูกหูลูกตานี้ เหมาะแก่การเพาะปลูกยิ่งนัก”
ดินแดนที่ดีเช่นนี้ พวกเขาฝันอยากได้มาตลอด
น่าเสียดาย...
องค์หญิงแคว้นฉู่หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนหันไปถาม “พี่ห้าล่ะ?”
“องค์ชายอยู่ด้านหน้า กำลังสนทนากับอ๋องจิ่งอยู่พ่ะย่ะค่ะ จะให้ข้าน้อยไปเรียกพระองค์หรือไม่?”
องค์หญิงแคว้นฉู่ส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก”
ม่านรถม้าปิดลง รถม้ายังคงเคลื่อนต่อไป