เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวจิ่วคนนั้นกำลังทำอะไรน่ะ?” องค์ชายแปดร้องอุทาน
หมิงอ๋องเองก็เริ่มดูไม่ออกแล้วว่าสถานการณ์ตอนนี้พัฒนาไปถึงไหน
เขามองไปทางท่านอ๋องตวนอีกครั้ง เห็นท่านอ๋องตวนยังคงยืนนิ่งงัน ราวกับถูกทำให้ตกใจจนเสียสติไปโดยสมบูรณ์
“หยุดมือกันให้หมด!” เสียงคำรามพิโรธของอันจิ่วทำให้ทุกคนหยุดชะงัก
อันจิ่วพ่นลมหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชาว่า “ห้ามขยับ ไม่อย่างนั้นข้าจะสังหารฮ่องเต้”
“นางบ้าไปแล้วหรือ?” องค์ชายแปดตะโกนออกมาด้วยความตกใจ
หมิงอ๋องแสดงสีหน้าราวกับมองทะลุทุกสิ่ง “ยังดูไม่ออกอีกหรือ? สตรีผู้นี้กับนักฆ่าเป็นพวกเดียวกัน”
อันที่จริงเขารู้สึกมาตลอดว่าเสี่ยวจิ่วคนนี้แปลกประหลาดนัก แต่ฮ่องเต้กลับมองไม่เห็น แถมยังยกย่องว่าเป็นองค์ชายที่ฉลาดที่สุด ข้าพุ้ยเถอะ ก็แค่คนโง่ที่ถูกสตรีล่อลวงเท่านั้น