กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันไท่กับอันจิ่วไม่เพียงมีหน้าตาคล้ายกัน แม้แต่สีหน้าท่าทางก็ยังคล้ายกันมาก ดูซื่อๆ เซ่อๆ อยู่บ้าง ในดวงตาไม่มีประกายแห่งสติปัญญาแม้แต่น้อย...
ต่างจากไส้ศึกแคว้นฉู่ในจินตนาการของฮ่องเต้อยู่สักหน่อย~
“เหตุใดเราจึงมาอยู่ในห้องของเจ้า? ที่นี่คือที่ใด?” ฮ่องเต้ตรัสถาม
อันไท่จ้องเขาราวกับมองคนโง่ “เจ้าร่วงลงมาจากฟ้าอย่างไรเล่า”
ฮ่องเต้ “...”
เขารู้สึกว่าพี่ชายของอันจิ่วดูจะไม่ค่อยฉลาดจริงๆ
จู่ๆ ฮ่องเต้ก็นึกถึงกระดิ่งที่อันจิ่วนำมาให้ก่อนหน้านี้ คนที่เอากระดิ่งสุนัขมาสวมคอตนเองได้จะฉลาดสักเพียงใดกัน...
“เล่าให้ละเอียดหน่อยได้หรือไม่ เราจำได้ไม่ค่อยชัดแล้ว” ฮ่องเต้กุมศีรษะ ท่าทางดูไม่ค่อยสบาย