กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้บรรทมหลับไปแล้ว อันจิ่วจึงหยิบเข็มด้ายขึ้นมาเย็บปักถักร้อย ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด นางก็ได้ยินเสียงฝีเท้า พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นทรราชเข้าจริงๆ ทรราชกำลังย่องกริบๆ ทำตัวลับๆ ล่อๆ แอบเดินออกไปนอกประตู
“ฝ่าบาท ท่านจะไปที่ใดหรือเพคะ?”
สุ้มเสียงของอันจิ่วทำให้ทรราชสะดุ้งโหยง
เขาหันกลับมา เส้นผมหยิกบนศีรษะดูเหมือนจะตั้งชันขึ้นด้วยความตื่นตระหนก
อันจิ่วพูดไม่ออก นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ถึงได้ตื่นตระหนกเช่นนี้?
หรือว่าเขาเป็นคนฆ่าคนจริงๆ?
อันจิ่วกวักมือเรียก: “มานี่”
ทรราชยืนอยู่ที่หน้าประตูไม่ขยับเขยื้อน
อันจิ่วกลัวว่าเขาจะวิ่งหนีไป