กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
【นี่คือเสี่ยวจิ่วไม่ผิดแน่】
ทรราชถอนหายใจด้วยความโล่งอก
อันจิ่วพูดไม่ออก ได้แต่หยิบผ้าเช็ดหน้าไปเช็ดให้เขา ทว่าน้ำตาลแดงไหนเลยจะเช็ดให้สะอาดด้วยผ้าเช็ดหน้าได้
อันจิ่วคิดในใจว่า ไม่รู้พรุ่งนี้แม่นมฉวี่จะรู้สึกอย่างไร
นางย่อมไม่โทษทรราชแน่นอน
เช่นนั้นแล้วน้ำตาลแดงมาจากที่ใด แม่นมฉวี่ย่อมรู้อยู่แก่ใจ
ทรราชกินแผ่นแป้งจนหมดอย่างรวดเร็ว มือเปื้อนน้ำตาลแดงไปไม่น้อย
“ไปล้างมือเสีย” อันจิ่วเพิ่งพูดจบ ก็เห็นเขาเอาน้ำตาลแดงบนมือใส่ปากแล้วเลีย...
อันจิ่ว “...”
ช่างเถิด...