กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อทราบว่าตนเองสามารถไปได้ด้วย เสี่ยวชิวและเสี่ยวเซี่ยต่างก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“เสี่ยวจิ่ว พวกเราล้วนได้อานิสงส์จากเจ้า” เสี่ยวเซี่ยกล่าวอย่างร่าเริง
อันจิ่วรู้สึกเกรงใจ “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก...”
ทว่าเสี่ยวชิวกลับกระซิบว่า “ฝ่าบาทต้องทรงอยากพาเจ้าไป แต่ก็กังวลว่าจะดูโจ่งแจ้งเกินไปจนทำให้เจ้าเดือดร้อน จึงได้พาพวกเราไปด้วย...”
จุ๊ จุ๊ จุ๊ ฝ่าบาททรงรักนางมากจริงๆ
เสี่ยวชิวคิดในใจ ดูสิ ความรักกับไม่รักนั้นต่างกันมากเพียงใด ฮ่องเต้ผู้สูงส่งถึงกับทรงนึกถึงเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ได้
อันจิ่วถอนหายใจยาวพลางมองไปยังทิศทางของตำหนักกวงหัว
...
คืนก่อนออกเดินทาง ทรราชก็ยังคงไม่ปรากฏตัว
สิ่งนี้ทำให้อันจิ่วเกิดความเข้าใจผิดอย่างหนึ่ง