เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเซิ่งเพิ่งจะก้าวออกจากห้องขัง ก็เหลือบไปเห็นคนที่ถูกคุมขังอยู่ในมุมห้องเข้าพอดี
“นี่ผู้ใด?” เขาเอ่ยถาม
ผู้ใต้บังคับบัญชากล่าวว่า “องครักษ์เงาส่งตัวมา บอกว่าคนผู้นี้ลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาทกลางถนนขอรับ”
เจียงเซิ่งนึกว่าตนเองหูฝาดไป
“ลอบปลงพระชนม์กลางถนน? เขาคนเดียวเนี่ยนะ?”
ผู้ใต้บังคับบัญชาพยักหน้า
เจียงเซิ่งพลันเกิดความสนใจ เขาหยุดฝีเท้าลงแล้วส่งสัญญาณให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเปิดประตูห้องขัง
คนผู้นั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็ยังคงโวยวาย “ข้าก็แค่ต้องการสั่งสอนผู้หญิงคนนั้นสักหน่อย จำเป็นต้องจับข้ามาในที่แบบนี้ด้วยหรือ?”
เจียงเซิ่งฟังอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจความหมายของมัน
เขาเกลียดกลิ่นเหม็นอับในห้องขังจึงใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดจมูก เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นกะทันหันของเขากลับก้องกังวานไปทั่วห้องขัง ทำเอาผู้ที่ได้ยินรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ